Οι διάφορες χώρες έχουν διαφορετικές παραδόσεις όσον αφορά τις κηδείες. Η ισπανική κηδεία δίνει έμφαση, μεταξύ άλλων, στην ταχεία ταφή ή ενταφίαση.
Πολλοί θάνατοι στην Ισπανία συμβαίνουν στο σπίτι. Οι συγγενείς του ασθενούς συνήθως αρχίζουν να προετοιμάζονται για τον θάνατο μερικές εβδομάδες ή μερικές ημέρες πριν από την αναμενόμενη ημερομηνία. Το πρώτο βήμα είναι η χορήγηση της Θείας Κοινωνίας ή των τελευταίων μυστηρίων στον ετοιμοθάνατο.
Όταν συμβαίνει ένας θάνατος, η οικογένεια καλεί την τοπική αστυνομία, ή “Policia Local”. Στη συνέχεια, η αστυνομία ή η οικογένεια επικοινωνεί με τον γιατρό του αποθανόντος. Έπειτα, η οικογένεια επιλέγει τον υπεύθυνο της κηδείας, μερικές φορές με τη βοήθεια της αστυνομίας.
Ο υπεύθυνος της κηδείας αναλαμβάνει και φροντίζει για όλες τις απαραίτητες διευθετήσεις, ώστε η οικογένεια να μην χρειαστεί να υποστεί επιπλέον άγχος. Οι νεκροψίες πραγματοποιούνται μόνο όταν η αιτία θανάτου δεν είναι σαφής.
Στη συνέχεια, ο υπεύθυνος της κηδείας οργανώνει τη μεταφορά της σορού στο “tanatorio»“ ή “αίθουσα ανάπαυσης”. Ο υπεύθυνος της κηδείας, η οικογένεια ή η αστυνομία δηλώνουν τον θάνατο εντός 24 ωρών στην αρμόδια υπηρεσία πολιτικής κατάστασης. Η ταφή πραγματοποιείται συνήθως επίσης εντός 24 ωρών και το αργότερο 48 ώρες μετά τον θάνατο.
Οι συγγενείς του αποθανόντος συνήθως μαθαίνουν για τον θάνατό του από στόμα σε στόμα, και όχι διαβάζοντας μια νεκρολογία. Επειδή η κηδεία πραγματοποιείται πολύ σύντομα μετά τον θάνατο, συνήθως δεν προλαβαίνει να δημοσιευτεί νεκρολογία πριν από την ταφή.
Μόλις η σορός φτάσει στο “tanatorio”, τοποθετείται συνήθως σε φέρετρο πίσω από γυάλινη βιτρίνα. Υπάρχουν κουρτίνες για όσους δεν επιθυμούν να δουν τον αγαπημένο τους.
Τα μέλη της οικογένειας παραμένουν δίπλα στη σορό μέχρι την κηδεία. Μερικές φορές μόνο ένα άτομο, όπως ο/η σύζυγος ή ένας φίλος, κρατά αγρυπνία. Άλλες φορές, αρκετά άτομα που ήταν κοντά στον αποθανόντα κάθονται μαζί ή αναλαμβάνουν εκ περιτροπής.
Στη συνέχεια, η σορός μεταφέρεται από το παρεκκλήσι στο νεκροταφείο, όταν έρθει η ώρα της κηδείας. Η οικογένεια και οι συγγενείς συχνά περπατούν πίσω από το φέρετρο ως ένδειξη σεβασμού.
Η αποτέφρωση δεν είναι συνηθισμένη πρακτική στις ισπανικές κηδείες. Η συνήθης μέθοδος ταφής είναι η ενταφίαση σε οικογενειακή κόγχη πάνω από το έδαφος. Οι οικογένειες ενοικιάζουν αυτές τις κόγχες για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα. Όταν λήξει αυτό το διάστημα, η σορός μεταφέρεται σε κοινό νεκροταφείο, εκτός αν υπάρχουν μέλη της οικογένειας που επιθυμούν να ενοικιάσουν ξανά την κόγχη.
Η ενδυμασία για μια επίσκεψη σε κηδεία συνήθως περιλαμβάνει σκούρα χρώματα και ρούχα που δεν είναι υπερβολικά επίσημα, φανταχτερά ή επιδεικτικά. Μετά την κηδεία, οι οικογένειες έχουν δύο επιλογές. Σε ορισμένες ισπανικές κηδείες διοργανώνονται αγρυπνίες με ποτά και ανταλλαγή αναμνήσεων. Άλλες οικογένειες θεωρούν αυτές τις αγρυπνίες προσβλητικές και προτιμούν να επιστρέψουν στο σπίτι τους αμέσως μετά την κηδεία.
Εννέα ημέρες μετά τον θάνατο, η οικογένεια διοργανώνει μια τελετή γνωστή ως “ροσάριο”. Περιλαμβάνει κεριά, λουλούδια, προσευχές και την ανταλλαγή αναμνήσεων για τον αποθανόντα. Το ροσάριο πραγματοποιείται επίσης κάθε χρόνο στην επέτειο του θανάτου του αποθανόντος.
Αφήστε την Elysium Funeral Plans να φροντίσει, να προστατεύσει και να στηρίξει εσάς και τους αγαπημένους σας: Επικοινωνήστε μαζί μας σήμερα!